W dniu 27 września 2021 r. w siedzibie Izby w Przysieku odbyło się spotkanie przedstawicieli różnych organizacji rolniczych. Porozumienie Związków Zawodowych i Organizacji Rolniczych  Regionu Kujawsko-Pomorskiego wypracowało wspólne stanowisko w sprawie sytuacji w rolnictwie następującej treści:

Obradujący w dniu 27.09. br. przedstawiciele Porozumienia reprezentujący: Kujawsko-Pomorską Izbę Rolniczą, Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Rolników Indywidualnych „Solidarność”, Regionalny  Związek Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych w Toruniu, Regionalny Związek Zawodowy Rolników, Kółek  i  Organizacji Rolniczych w Bydgoszczy, Regionalny Związek Rolników Kółek i Organizacji Rolniczych we Włocławku,  Związek Zawodowy  Rolników „Samoobrona”, Związek Pracodawców, Dzierżawców i Właścicieli Rolnych, Wojewódzki Związek Spółek Wodnych, Ogólnopolskie Stowarzyszenie „Wieprz Polski” wyrażają swój niepokój i obawy o przyszłość  polskiego rolnictwa. Postępująca drożyzna  na podstawowe środki do produkcji rolnej wywołana niekontrolowaną  inflacją oraz  wzrostem cen paliw i energii  jest bezpośrednio odpowiedzialna za coraz wyższe  koszty produkcji we wszystkich sektorach rolnictwa.  Takie uwarunkowania, występujące w otoczeniu rolnictwa nie mogą sprzyjać jego rozwojowi, wręcz przeciwnie  -  permanentne dopłacanie do produkcji rolnej czyni ją nieopłacalną.   Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest zaprzestanie prowadzenia działalności rolniczej przez wielu rolników. Dobitnym tego przykładem są gospodarstwa utrzymujące się z chowu świń. Do nie dawna,  dla Województwa Kujawsko- Pomorskiego był to wiodący kierunek produkcji. Jednak, kolejne kryzysy  i załamania cenowe na rynku wieprzowiny, ale także coraz wyższe wymagania związane z bioasekuracją,  tylko w ostatnich dwóch latach doprowadziły do likwidacji w naszym województwie ponad 3 tys. stad.  Dodatkowo niepokoi nas fakt,  że spadek ten odnotowano głównie pośród rolników dostarczających na rynek prosięta i warchlaki  oraz tych,  produkujących żywiec wieprzowy w cyklu zamkniętym. Świadczy to o dalszym marginalizowaniu udziału rodzimych producentów w produkcji żywca wieprzowego. Podstawową bazę do produkcji mięsa wieprzowego w Polsce stanowią warchlaki importowane, głównie z Danii. Na przestrzeni ostatnich kilku lat ich import wzrósł z 1,7 mln  sztuk do 7,6  mln sztuk. Biorąc pod uwagę systematyczny spadek pogłowia świń w Polsce wynoszącego obecnie nieco ponad

11 mln sztuk, trudno nie zauważyć zjawiska polegającego na postępującej likwidacji rodzimych producentów trzody chlewnej. Dodatkowo, sytuację  rodzinnych gospodarstw  zajmujących się chowem świń pogarsza ekspansywny rozwój systemu nakładczego za którym stoją potężne korporacje powiązane z branżą rolno-spożywczą. Wzrastająca w ostatnim czasie liczba podmiotów, w tym również większych gospodarstw kooperujących w ramach tego typu przedsięwzięć  może świadczyć o tym, że system ten znacząco się umocnił.  Im gorzej na rynku wieprzowiny, tym lepiej ma się chów nakładczy, gdyż mechanizmy odpowiedzialne za wynagradzanie podmiotów w tym systemie sprowadzają się tylko do opłaty  pracy najemnej  z  pominięciem kosztów  dzierżawy  budynków. Są one oderwane  całkowicie  od realiów rynkowych. Rolnicy indywidualni w sytuacjach kryzysowych, których doświadcza rynek wieprzowiny w Polsce nie są w stanie konkurować z systemem nakładczym. Oprócz powyższego, na drastyczny spadek liczby gospodarstw zajmujących się produkcją trzody chlewnej  niewątpliwie ma wpływ rozprzestrzeniający się wirus ASF. Nowe obostrzenia prawne i brak skutecznej walki z tą chorobą okazały się przysłowiowym „gwoździem do trumny” dla hodowców świń. Ze strony kolejnych,  zmieniających się ekip  w resorcie rolnictwa oraz w ministerstwie środowiska i klimatu nie widać żadnych działań zmierzających do ograniczenia rozprzestrzeniania się choroby.  Jeśli sytuacja taka będzie utrzymywać się dłużej, na polskim rynku żywnościowym dostępna będzie tylko wieprzowina  pochodząca z importu. Oczekujemy od Ministra Rolnictwa przedstawienia konkretnych propozycji rozwiązań,  i pilnego wdrożenia realnych i skutecznych programów  dotyczących zwalczania wirusa ASF, ale również programów pomocowych przewidujących wsparcie dla rodzimych producentów prosiąt i żywca wieprzowego. Dalsza, bierna postawa resortu rolnictwa i całej administracji rządowej w tym obszarze,  doprowadzi do całkowitego uzależnienia się od importu mięsa, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla bezpieczeństwa żywnościowego kraju. 

                                  

                                                   Antoni Chiniewicz – Prezes Zarządu RZRKiOR

                                               Przewodniczący PZZiOR Regionu Kujawsko-Pomorskiego