Wieś Kujawsko-Pomorska

O miesięczniku…

Wieś Kujawsko-Pomorska, wydawana wspólnie przez Kujawsko-Pomorski Ośrodek Doradztwa Rolniczego w Minikowie oraz Kujawsko-Pomorską Izbę Rolniczą w Przysieku od 2001 roku, jest miesięcznikiem adresowanym do rolników i ich rodzin oraz innych osób zainteresowanych sprawami wsi i ich mieszkańców. Misją czasopisma jest wspieranie w zakresie informacji i edukacji z obszaru technologii i ekonomiki w celu poprawy jakości życia jej czytelników. W czasopiśmie otrzymają Państwo szereg informacji popularyzujących innowacje w produkcji roślinnej i zwierzęcej. Dużo uwagi poświęciliśmy także ekonomice rolnictwa i zarządzaniu, w tym pozyskiwaniu środków na inwestycje m.in. z Unii Europejskiej. Ważny blok informacji poświęcony jest życiu społecznemu, w tym prawu oraz ekologii i ekonomii społecznej. W każdym numerze możemy znaleźć przepisy na domowe dania oraz pomysł jak upiększyć dom i ogród. Dodatkową atrakcją są relacje z wyjazdów zagranicznych często do egzotycznych krajów. Od czasu do czasu możemy przeczytać utwór lokalnego poety, a zawsze relacje z wydarzeń takich jak: tragi, wystawy zwierząt, dni pola, dożynki, jarmarki czy festyny wiejskie.

Podsumowując, we Wsi Kujawsko-Pomorskiej jest po trosze wszystko.Każdy może tu znaleźć coś co go zainteresuje, a jeśli zechce to może napisać do redakcji lub też zadać pytanie. Miesięcznik zawiera oprócz własnych artykułów i wywiadów, także materiały sponsorowane i reklamy oraz przedruki najciekawszych publikacji z innych branżowych czasopism. Redakcja stawia sobie za cel dotrzeć z intersującą propozycją do jak największej liczby czytelników, jest to trudne zadanie w czasach silnej konkurencji, nie tylko ze strony prasy, ale przede wszystkim różnych kanałów multimedialnych. Utrzymująca się od lat liczba prenumeratorów oraz nagrody ze strony firm prowadzących profesjonalną ocenę wydawnictw branżowych świadczą, że udaje się osiągać postawione cele.

Marek J. Nowacki
Redaktor Naczelny Wsi Kujawsko-Pomorskiej

 

Nawożenie azotem przed 1 marca

W Polsce uprawa zbóż ozimych i rzepaku ozimego ma ogromne znaczenie. Po wprowadzeniu w życie „Programów działań mających na celu zmniejszenia zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu” jako wymagań Dyrektywy 91/676 EWG zwanej dyrektywą azotanową, brak możliwości nawożenia azotem przed 1 marca był jednym z najczęściej zgłaszanych przez rolników problemów. Zmiany klimatyczne, jakie następują powodują, że elastyczne podejście do tego problemu było potrzebne. Przypominam – nawożenie azotem (dotyczy wszystkich nawozów zawierających azot) było możliwe w Polsce od 1 marca. Wynikało to z Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 lutego 2020 r. w sprawie „Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu (Dz.U. 2020 poz. 243).

Innowacje w technologiach uprawy zbóż na tle zmieniającego się klimatu

Jednym z kluczowych wyzwań stojących przed współczesną ludzkością, w tym rolnictwem, jest dalszy rozwój w obliczu zmieniającego się klimatu. Co prawda trwa dyskusja o skali, tempie i cykliczności tego zjawiska, to jednak jego występowanie w ostatnich dekadach jest bezsprzeczne. Obserwowane są bowiem zarówno bezpośrednie, jak i pośrednie zmiany w środowisku.

Olędrzy – saga znad Wisły

W XVI–XVIII wieku na ziemie polskie napłynęło wiele migrantów z dzisiejszej Belgii, Holandii, Luksemburga (czyli ówczesnych Niderlandów) oraz krajów niemieckich. Osiedlali się oni nad Wisłą, począwszy od Żuław, poprzez Dolinę Dolnej Wisły, na Kujawach kończąc. Ten ruch osadniczy nazwano kolonizacją olęderską, a przybyszów tych – olędrami lub olendrami (w różnych źródłach spotykamy obydwa nazewnictwa). Zapoczątkowany był on przez mennonitów. Kim byli, skąd wzięli się u nas i czy coś po nich zostało? Przyjrzyjmy się historii ich osadnictwa.

Permakultura – sposób na życie i gospodarowanie

Przetworzona żywność czy samodzielnie przygotowywane posiłki? Zakupy w pobliskim warzywniaku czy wizyta we własnym ogródku? Przyprawy z paczki czy zioła z własnej grządki? Monotonny i nudny krajobraz czy naturalny i zróżnicowany? Z pewnością wiele osób zadaje sobie takie pytania, planując codzienną dietę i aranżując przydomowy ogród. Z odpowiedzią może przyjść mało jeszcze znane pojęcie, jakim jest permakultura